Het Raadhuis
De peppel
De Toneeltoren
De kunstwerken in Het Raadhuis hebben alle vier een relatie met Udenhout. ‘De Leemputten’ werd in 2026 ontwikkeld op verzoek van De Peppel door kunstenaars van de ‘Culturele Steenoven’. De borduurwerken werden gemaakt in de jaren 1974-1975 door de Udenhoutse Luce Vermeer. Het gildevaandel is eigendom van het gilde St.Antonius – St.Sebastiaan. De standaard is van het gilde St.Joris.
Er zijn 6 borduurwerken die Luce Vermeer schonk aan de voormalige gemeente Udenhout. Na de gemeentelijke herindeling bleven de kunstwerken in Het Raadhuis. De taferelen stellen beroepen voor die in Udenhout, in voorgaande eeuwen te vinden waren. Het zijn de klompenmaker, de jager, de boer, de hoefsmid, de molenaar en de boomkweker. De beroepen van boer en boomkweker worden nog steeds uitgevoerd. De andere beroepen zijn niet meer in Udenhout te vinden op een enkele hobbyist na.
Stichting De Peppel heeft kunstenaars van de Culturele Steenoven benaderd met de vraag een nieuw kunstwerk te maken voor de gang van Het Raadhuis. Ad Verhagen, Desiree vd Meijden en Els vd Meulen hebben de Udenhoutse bevolking gevraagd, foto’s in te sturen met een herinnering aan Udenhout. De massaal ingestuurde foto’s maakten dat het idee ‘Een kunstwerk voor en door mensen uit Udenhout’ werd gerealiseerd. De inzendingen werden door de kunstenaars geselecteerd op kleur en gecomponeerd tot dit kunstwerk.
Het kunstwerk kreeg de naam ‘De Leemputten’ en roept herinneringen op aan de voormalige steenfabriek. Leemlagen in de grond maakten dat een steenfabriek tussen Udenhout en Biezenmortel gevestigd werd. Dit had afgravingen, zg. leemkuilen tot gevolg. Na sluiting van de steenfabriek werden de leemputten teruggegeven aan de natuur. Het gebied is nu een interessant, maar kwetsbaar natuurgebied waar wandelpaden zijn en toegankelijk is voor natuurliefhebbers die het met respect betreden.
De standaard hangt in De Raadzaal aan een oude toernooilans. Voor de beschrijving is de foto 90 graden linksom gedraaid.
De standaard is 3-hoekig van vorm met een ingesneden punt. Het geheel is met gouden franjes omzoomt en vastgemaakt aan een oude toernooilans. De stof is van bloedrode damastzijde. Als de standaard rechts ligt, dus met de stok links staat ‘An 1750’ goed boven het symbool van Sint Joris, het rode kruis op een zilveren schild. Daarnaast iets lager staat het Spaanse wapen. Het is in spiegelbeeld afgebeeld en is waarschijnlijk foutief overgenomen. De koningsdochter is afgebeeld aan de linkerzijde, biddend en in knielende houding. Volgens de legende van Sint Joris zou de koningsdochter verorberd worden door de draak. Sint Joris doodde de draak waardoor zij werd gered. De ridder in het midden is dus Sint Joris, gehelmd met een helmteken en vederbos en met een uitwaaiend kleed. Hij zit op een schichtig wit paard dat op een vuurspuwende draak aanstormt. De draak is zwartbruin gekleurd en heeft een geschubde rug en genagelde klauwen. Sint Joris doorboort de draak met een lans die verslagen op de grond ligt. Ook de bloedende wond van de draak is te zien. Verder staat op elke slip nog een gespannen voetboog.